Uwielbiam wszelkiego rodzaju gry logiczne, strategiczne, krzyżówki oraz...puzzle. Za to nie znoszę chyba najbardziej znanej i lubianej rozrywki z użyciem mózgu, czyli Sudoku... Może to te cyferki, a ja z matmy generalnie leżę? Przepadam tez za grami karcianymi - takimi z normalnej talii - bo w Magic'a grałam może ze dwa, trzy razy i nie wsiąkłam.
Puzzle są bardzo fajną rozrywką. Od najmłodszych lat lubiłam się nimi bawić. Malutkie puzzle z bajek Disney'a albo z Czarodziejką z Księżyca były najlepszą nagrodą po wizycie u lekarza:) Puzzle pomagają się wyciszyć, trzeba się nad nimi trochę skupić i dużą przyjemność daje znalezienie pasujących kawałków. :) Żałuję tylko, że zazwyczaj nie mam za bardzo miejsca ani czasu żeby je układać.
Ale teraz jako, że rodziców nie ma, wolny jest duży stół w ich pokoju i bezkarnie mogę go zajmować.

Puzzle, tak samo jak robótki ręczne, mają dobry wpływ na pamięć i koncentrację. Poprawiają koordynację oko-ręka, a tym samym zręczność. Czyli jest to ogólnie dobre ćwiczenie dla mózgu ;)

Ktoś przeglądający bloga może dojść do wniosku, że mam jakąś manię klimtową... A to dlatego, że zaczęłam układać "Pocałunek" Klimta. Haft jeszcze nie skończony (jakoś ostatnio nie mam nastroju), a zabrałam się za ten sam obraz w formie puzzelków. I znowu ujawnia się to, że mam problem z kończeniem różnych rzeczy, bo dwa inne obrazki puzzlowe leżą napoczęte i nie tykane od jakiegoś roku.

A to pocałunkowe puzzelki:




Puzzle są firmy Piatnik, mają 1000(tysiąc) kawałków, wyjdzie z nich obrazek wielkości 67.5x44.1 cm.